می خواستم هرگز ننویسم
...اما
کی توانسته ام خواستهایم را لباسی بپوشانم از عقل
می نویسم
از تو
که در این روزهای سرد و خاکستری
خیالت سینه ام را گرم می کند
نه
می سوزاندم
می نویسم
از تو
که نوشتن از تو
انگار سرنوشت همیشه ی من است

دل من غصه نخور دنیا همینه دو روزه              

 یه روزی دل خوشه و یه روزی هم دل می سوزه

نه فقط برای ما واسه همه غصه داره                

 واسه ی همه یه روز خوبه یه روز بد می یاره

دل من غصه نخور زندگی اینه به خدا                

توی این دنیا فراوونه شبیه ما دو تا

همه مثل من و تو یه جورایی خسته شدن           

 دل سوزوندن کار دنیاس تو باهاش کنار بیا

تو که تنها نیستی غم تو هر دلی خونه داره         

 گاهی دل تنگیه که توی دلا پا می ذاره

دل من کم نیاری دنیا همیشه همینه                     

خیلی وقته هیچکی جز بدی چیزی نمی بینه

دل من غصه نخور آدم بد فراوونه                      

این روزا هیچکسی پای وعده هاش نمی مونه

همه کارشون شده رفتن و پشت پا زدن                

درد عاشقارو هیچکی جز خدا نمی دونه

دل من دنیامون از عاطفه پوچ و خالیه                   

عاشقی نه واسه ما واسه همه خیالیه

آدمای بدو خوب زیاده توی دنیامون                    

باشه یادت هرکسی رو راه ندیم تو دلمون

دل من غصه نخور فقط تو تنها نشدی                   

 خیلیا شبیه تو از عشقشون دیدن بدی

هرچی بود گذشت و رفت ازاین به بعد یادت باشه       

دل عاشقو نباید دست هرکسی بدی

دل من دنیا از آتیش بدی گرفته گر                        

کار روزگار همینه دل من غصه نخور....

                              خیلی سخته توی پاییز با کسی آشنا شی

                             اما وقتی بهار شد یه جوری ازش جدا شی

                             خیلی سخته یه غریبه به دلت یه وقت بشینه

                             بعد به اون بگی که چشمات نمیخواد اونو ببینه

                            خیلی سخته که ببینیش توی یک فصل طلایی

                            کاش مجازات بدی داشت توی قانون بی وفایی

                           خیلی سخته واسه اون بشکنه یه روز غرورت

                            ولی اون نخواد بمونه همیشه سنگ صبورت

                         خیلی سخته اون که دیروز تو واسش یه رویا بودی

بی وفا رسم وفا از غم نیاموزی چرا ؟

                           غم با همه ی بیگانگی هر شب به ما سر می زند

دیشب از زمزمه ی عشق تو بیدار شدم

                            تو چه بودی که به عشق تو گرفتار شدم ؟

از دل دیوانه ام ٬ دیوانه تر دانی که کیست ؟

                             من که دائم در علاج این دل دیوانه ام

شکست عهد من و گفت هر چه بود گذشت

                            به گریه گفتش آری ولی چه زود گذشت!