گاهي مسير جاده به بن بست مي رود
گاهي تمام حادثه از دست مي رود
گاهي همان کسي که دم از عقل مي زند
در راه هشياري خود مست مي رود
گاهي غريبه اي که به سختي به دل نشست
وقتي که قلب خون شده بشکست مي رود
اول اگرچه با سخن از عشق آمده
آخر خلاف آنچه که گفته است مي رود
گاهي کسي نشسته که غوغا به پا کند
وقتي غبار معرکه بنشست مي رود
اينجا يکي براي خودش حکم مي دهد
آن ديگري هميشه به پيوست مي رود
واي از غرور تازه به دوران رسيده اي
وقتي ميان طايفه اي پست مي رود
هر چند مضحک است و پر از خنده هاي تلخ
بر ما هر آنچه لايقمان هست مي رود
اين لحظه ها که قيمت قد کمان ماست
تيريست بي نشانه که از شست مي رود
بيراهه ها به مقصد خود ساده مي رسند
اما مسير جاده به بن بست مي رود

توی تقویم مینویسم تا بمونه

 روز تلخ عاشقیمون گفتی که دوستم نداری

 میچکه قطره اشکم روی این جملهء آخر

 حتی این قلم نداره این شکست تلخُ باور

   

 میگذره روزها و سالها اما باز پر از غروبم

 هر کی حالم رو میپرسه، به دروغ میگم که خوبم

نمیخوام کسی بفهمه با پریدنت شکستم

 رفتی و تنهای تنها با خیال  تو نشستم

   

توی تقویم مینویسم، رفت اونی که عاشقم کرد

 دیگه خورشیدی ندارم، واسه این روزای دل سرد

تقویم از اسم تو پر شد جای تو خالی اینجا

 منم و خاطرهء تو ، منم و قصه فردا