دوباره نمی خوام چشای خیسمو کسی ببینه

یه عمره حال و روز من همینه

کسی به پای گریه هام نمی شینه

بازم دلم گرفت و گریه کردم

بازم به گریه هام می خندن

بازم صدای گریه مو شنیدن

همه به گریه هام می خندن

دوباره یه گوشه می شینم و واسه دلم می خونم

هنوز تو حسرت یه هم زبونم

ولی نمی شه خب اینو می دونم

دوباره نمی خوام چشای خیسمو کسی ببینه

یه عمر حال و روز من همینه

بازم دوباره دلم گرفته

دوباره شعرام بوی غم گرفته

کسی نفهمید غمم چی بوده

دلیل یک عمر ماتمم چی بوده

سر هرشانه دلي وقت وداع ميگريد ...

سر من وقت وداع گوشه ديوار گريست ...

وطنم ! جان من رسید به لبم

1- وطن یعنی دویدن در پی نان

وطن یعنی کمک کردن به لبنان

وطن یعنی عرب را چاق کردن

وطن یعنی معلم های خود را داغ کردن

وطن یعنی خرید تاید و شامپو

وطن یعنی رئیس جمهور هالو

2- باز هم در باره وطن

وطن یعنی صف نون و صف شیر

وطن یعنی همش درگیر درگیر

وطن یعنی همین بنزین، همین نفت

وطن یعنی همین نفتی که توی سفره ها رفت

وطن یعنی که اصلاحات "چینی"

وطن یعنی که روی خوش نبینی

وطن یعنی همین آیینه دق

وطن یعنی خلایق هر چه لایق

بی خبرم از حال من رفتی و پر غم گشته ام / خود ببین همچون خدا تنهای تنها گشته ام

گفته بودی می شوی غمخوار و همدم بر دلم/ خانه ی قلبت شود کاشانه ی عشق دلم

یاد  داری  آن همه شبها که در وقت  اذان / دست اندردست هم رفتیم تاهفت آسمان ؟

یاد داری بوسه عشقی به لبهامان نشست؟/عهد عشق و یاری آنجا بر دلای ما نشست

یاد داری  دست گرمت  روی قلبم را فشرد ؟ /از تپش هایش تو فهمیدی چگونه دل  سپرد

آه پس کو آن همه عشقی کزان دم میزدی ؟/کو نشان دوستت دارم که حرفش میزدی ؟

بی وفا تنها شدم غمخوار من بودی رفیق!/ عشق من بودی چرا خنجر زدی ای نارفیق!

یاد داری گفتمت یک لحظه بی تو مرده ام ؟ / هستی و دار  و  ندارم  را به تو بسپرده ام

التماست  کردم .... دست من  را  ول  نکن  / آسمان قلب من  را بی فروغ  و  شب  نکن

گفته بودی تاهمه عمرت دلت مال  من ست/چشمهای مهربانت عاشق چشم من ست 

آه قلبت را چه شداینگونه تنهایم گذاشت ؟ / همدم شبها واشک وحسرت ودردم گذاشت

رفتی  و  قلب  مرا  رسوای   عالم  کرده ای / نا رفیق ! مردانگی  را  بی  هویت  کرده ای

بر همه اشک های شبهای غریبانه ام قسم / نگذرم  از ظلم  تو  تا که به آرامش رسم

تو شکستی  بی گناه و بی سبب قلب مرا / جرم فلبم عشق ... بود و بس ای بی وفا!

خووب   دانم  آه  من   روزی   بگیرد   دامنت / آتش  عدل   الهی   خود   بسوزاند   دلت

ظلم  کردی بر دلم دنیا نگردد  این چنین /   روز  مرگ قلب تو خواهد رسید  ای  نازنین !

می رسد روزی سیه گردد شب و روزت چو من /  قلب  پر  دردم  بگیرد انتقام اشک من

چه روز دل خراشی وقتی خواستی جدا شی

قلبمو دادم دستت که عمری داشته باشی

ولی زدی شکستی بدون هیچ بهونه

عزیزم دلت از سنگه تو خاطرم می مونه

آخه چرا منو تها گذاشتی؟

منو با گریه و غم جا گذاشتی

همش فکر می کنم شاید از اول

منو حتی یه ذره دوست نداشتی

منو یه قلب داغون منو چشمای گریون

من عاشق تو قلبت بود2 روزی مهمون

منو هوای ابری منو بارون پاییز

منو روزای بی تو یه قصه  غم انگیز